Composition in Painting

Composition in art
It is an important part of the painting procedure and involves the arrangement of elements and getting them in to work together. The artist lays out the shapes and divides the space in the painting in such away that appeals to your senses. The purpose of composition is to lead the eye into a painting, and keep the viewer’s interest in it.
When you develop your composition, try to avoid putting the main focus of interest in the centre of your painting. Divide the areas of your canvas into parts of different sizes. If you want to paint a landscape painting, do not put the horizon right in the centre of your painting. Because people read from left to right, do not place all the interesting parts of your composition on the left side of your painting and people will have no reason to continue viewing the rest of your painting. You had better keep your interesting elements away from the edges of the canvas.
It is a common mistake to place the focal point of a painting directly in the centre. Another common mistake is to split the painting directly in half as in a landscape painting where the horizon line is directly in the middle of the painting.
The focal point in your painting is the main element or subject in your painting and should attract the viewer’s eye. All other elements in the composition of your painting should help to guide the viewer’s eye to this focal point.
A good way for creating a focal point in your painting is by using colour. For instance, if your painting is bluish you can make the focal point stand out by using yellow. This warm yellow will stand out against the cool blues in the rest of the painting.
You may also create a focal point in your painting by using contrast. For instance you could use mainly dark values in your painting and create a centre of interest that is light in value.
Another way of creating a focal point is by using size differences. For instance, if you were to create a cityscape, you could make a tall building stand out amongst smaller ones.
When you compose a painting, you had better use an odd number of elements. No one is exactly sure why this works. One theory is that a viewer breaks up the composition by mentally grouping even elements together.
If you have more than one object in a painting, you need to arrange them with regards to the distance between them. Objects should never “just touch” one another. You should either overlap objects or have space between them. Try not to equally space objects, but instead, vary the distance between objects to create more variety.
When you start a painting, you may choose either a warm or a cool colour theme. Do not mix the two into one painting or you could confuse the viewer. This is not to say you cannot use warm and cool colours together in a painting. Just try and make one more dominant than the other.
Value is how light or dark a colour is in your painting. A painting that is all one value is boring. You need to have a variety of light and dark objects in a painting to create more interest .If a scene inspires you, a view finder tool that may help you with your composition may help you with capturing the scene. You can make such a viewfinder by cutting two L-shaped cardboards that can create a frame when joined together.

Η Σύνθεση στη Ζωγραφική

Η Σύνθεση στη Ζωγραφική
Η σύνθεση είναι ένα σημαντικό μέρος της διαδικασίας της ζωγραφικής και περιλαμβάνει την οργάνωση στοιχείων επάνω στο μουσαμά και πως πρέπει να τα συνδυάζει μεταξύ τους. Ο καλλιτέχνης αναπτύσσει τα σχήματα
και διαιρεί το πίνακα του με τέτοιο τρόπο που να είναι ελκυστικός στις αισθήσεις σας. Ο σκοπός της σύνθεσης είναι να οδηγήσει το βλέμμα του θεατή μέσα στον πίνακα, και να κρατήσει το ενδιαφέρον του σ’ αυτόν.
Όταν αναπτύσσετε τη σύνθεση σας προσπαθήστε να αποφύγετε το κεντρικό σημείο ενδιαφέροντος στο κέντρο του πίνακα. Διαιρέστε τις περιοχές του πίνακα σου σε μέρη με διαφορετικό μέγεθος. Εάν θέλετε να ζωγραφίσετε ένα τοπίο αποφύγετε να βάλετε τη γραμμή του ορίζοντα στο κέντρο του πίνακα. Επειδή οι άνθρωποι διαβάζουν από αριστερά προς τα δεξιά, μη βάζετε όλα τα ενδιαφέροντα στοιχεία στην αριστερή πλευρά του πίνακα διότι οι θεατές δεν θα έχουν ενδιαφέρον να δουν το υπόλοιπο μέρος του πίνακα. Φροντίστε να κρατάτε τα ενδιαφέροντα στοιχεία του πίνακα σας μακριά από τα άκρα του μουσαμά.
Είναι κοινό λάθος να τοποθετείτε το κεντρικό σημείο ενδιαφέροντος στο κέντρο του πίνακα. Ένα άλλο κοινό λάθος είναι να διαιρείτε τον πίνακα ενός τοπίου στα δύο βάζοντας τη γραμμή του ορίζοντα ακριβώς στο κέντρο.
Το κεντρικό σημείο ενδιαφέροντος είναι το κύριο στοιχείο, ή θέμα του πίνακα σας και θα πρέπει να έλκει το βλέμμα του θεατή. Όλα τα άλλα στοιχεία στη σύνθεση θα πρέπει να καθοδηγούν το βλέμμα του θεατή στο κεντρικό σημείο ενδιαφέροντος.
Μπορείτε ακόμη να δημιουργήσετε το κεντρικό σας σημείο ενδιαφέροντος χρησιμοποιώντας κοντράστ. Παραδείγματος χάριν θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε σκούρους τόνους για να δημιουργήσετε ένα κέντρο ενδιαφέροντος σε ένα θέμα που έχει φωτεινούς τόνους.
Άλλος ένας τρόπος για να δημιουργήσετε ένα κεντρικό σημείο ενδιαφέροντος είναι να χρησιμοποιήσετε τη διαφορά μεγέθους. Παραδείγματος χάριν, εάν θέλετε να δημιουργήσετε ένα τοπίο πόλης, θα μπορούσατε να ζωγραφίσετε ένα ψηλό κτήριο που θα ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα χαμηλά.
Όταν συνθέτετε ένα πίνακα, θα πρέπει να χρησιμοποιείτε μονά στοιχεία. Κανένας δεν γνωρίζει πως λειτουργεί αυτό. Μία θεωρία λέγει ότι ο θεατής σπάζει τη σύνθεση ομαδοποιώντας τα διάφορα στοιχεία μεταξύ τους.
Εάν έχετε περισσότερα από ένα αντικείμενα σε ένα πίνακα, πρέπει να τα τοποθετείτε σε σχέση με την απόσταση μεταξύ τους. Τα αντικείμενα δεν θα πρέπει απλά να ακουμπούν το ένα το άλλο. Θα πρέπει ,ή να επικαλύπτονται ,ή να έχουν κάποια απόσταση μεταξύ τους. Προσπαθήστε να μη βάλετε τα αντικείμενα σε ίση απόσταση για να δημιουργήσετε μεγαλύτερη ποικιλία.
Όταν αρχίζετε ένα πίνακα, μπορείτε να διαλέξετε ανάμεσα σε θερμά, ή ψυχρά χρώματα. Μη τα ανακατέψετε πολύ για να μη μπερδέψετε τον θεατή. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε θερμά και ψυχρά χρώματα μαζί, αλλά πρέπει τα μεν να υπερέχουν των άλλων.
Η τονικότητα είναι πόσο φωτεινό, ή σκούρο είναι το χρώμα στον πίνακα. Ένας πίνακας που έχει μόνο μία τονικότητα χρωμάτων είναι βαρετός. Χρειάζεται να έχετε μια ποικιλία φωτεινών και σκοτεινών αντικειμένων για να δημιουργήσετε μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Εάν μία σκηνή στη φύση σας εμπνέει, ένα οφθαλμοσκόπιο θα ήταν μεγάλη βοήθεια για να καδράρουμε το θέμα. Το οφθαλμοσκόπιο φτιάχνεται απλά από δύο κομμάτια χαρτονιού σε σχήμα «Γάμμα» που μπορούν σέρνοντας τα το ένα στο άλλο να δημιουργήσουν μία κορνίζα με την οποία μπορούμε να απομονώσουμε ένα θέμα.