Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα impressionism. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα impressionism. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Painting Shadows

| |



Painting Shadows
Impressionists gave up the use of black and white because they thought that they were not real colours. Making use of these colours to paint shadows doesn’t take you anywhere. The end result is not subtle enough to capture a realistic shadow. The Impressionist Renoir is quoted as saying “No shadow is black. It always has a colour. Nature knows only colours.” So if black was to be banished from their palettes, what did the Impressionists use for shadows?
The True Colours of Shadows
The impressionists made an extensive use of the Complementary colour theory, so violet is the obvious choice, as it is the complementary of yellow which is colour of sunlight. Monet said: “Colours look brighter when contrasted with their complementary, rather than their inherent values” The Impressionists created violet by glazing cobalt blue or ultramarine with red, or by using new cobalt and manganese violet pigments that had become available to artists.
Monet painted his moody interiors of a train station, where the steam trains and glass roof created dramatic highlights and shadows, without earth pigments. He created his rich array of browns and greys by combining new synthetic oil-paint colours (colours we today take for granted) such as cobalt blue, cerulean blue, synthetic ultramarine, emerald green, viridian, chrome yellow, vermilion, and crimson lake. He also used touches of lead white and a little ivory black. No shadow was considered as being without colour, and the deepest shadows are tinged with green and purple.
Ogden Rood, the author of a book on colour theory that greatly influenced the Impressionists, is said to have despised their paintings, saying “If that is all I have done for art, I wish I had never written that book!” Well, I’m sure am glad he did.
Trying to Observe Colour
Monet described his attempts to observe and capture the colours in nature thus: “I’m chasing colour all the time. It’s my own fault, since I want to grasp the intangible. It’s terrible how the light runs out, taking colour with it. Colour, any colour, lasts a second, sometimes three or four minutes at a time. What to do, what to paint in three or four minutes. They’re gone, you have to stop. Ah, how I suffer, how painting makes me suffer! It tortures me.”
Monet also said: “It’s only through observation and reflection that one finds a way. So we must try unceasingly.” “When you go out to paint, try to forget what objects you have before you, a tree, a house, a field or whatever. Merely think here is a little square of blue, here an oblong of red, here a streak of yellow, and paint it just as it looks to you, the exact colour and shape, until it gives you own naïve impression of the scene before you.” Doesn’t he make it seem easy?!

Η Ζωγραφική Σκιών

| |



H Ζωγραφική σκιών
Οι Ιμπρεσιονιστές εγκατέλειψαν τη χρήση μαύρου και λευκού διότι θεωρούσαν ότι αυτά δεν ήταν πραγματικά χρώματα. Το να χρησιμοποιήσεις αυτά τα χρώματα για να ζωγραφίσεις σκιές δεν σε οδηγεί πουθενά. Το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι αρκετά εκλεπτυσμένο για να θεωρηθεί ως ρεαλιστική σκιά. Ο Ιμπρεσιονιστής Ρενουάρ ανέφερε κάποτε « Καμία σκιά δεν είναι λευκή. Η σκιά έχει πάντοτε χρώμα. Η φύση γνωρίζει μόνο χρώματα». Έτσι λοιπόν εάν το λευκό και το μαύρο θα έπρεπε να εξοριστούν, τότε τι χρησιμοποιούσαν οι Ιμπρεσιονιστές για σκιές;
Τα αληθινά χρώματα των σκιών
Οι Ιμπρεσιονιστές έκαναν εκτεταμένη χρήση της θεωρίας των συμπληρωματικών χρωμάτων. Έτσι το βιολετί είναι η προφανής επιλογή, καθώς είναι συμπληρωματικό του κίτρινου που είναι το χρώμα του φωτός του ήλιου. Ο Μονέ έλεγε «Τα χρώματα φαίνονται λαμπρότερα όταν αντιπαραβάλλονται με τα συμπληρωματικά τους παρά από εσωτερική λαμπρότητα». Οι Ιμπρεσιονιστές δημιουργούσαν βιολετί αναμειγνύοντας κόμπαλτ μπλε, η ουλτραμαρίνα με κόκκινο, ή χρησιμοποιώντας κόμπαλτ και βιολετί μαγγανίου που είχαν αρχίσει να εμφανίζονται στην αγορά.
Ο Μονέ ζωγράφισε το εσωτερικό ενός σιδηροδρομικού σταθμού, όπου οι ατμομηχανές και η γυάλινη οροφή δημιουργούσαν δραματικές φωτοσκιάσεις και σκιές χωρίς να χρησιμοποιεί γήινα χρώματα. Δημιούργησε μία πλούσια ποικιλία καφέ και γκρι συνδυάζοντας νέα συνθετικά χρώματα που τώρα έχουμε δεδομένα, όπως το κόμπαλτ μπλε, το μπλε του ουρανού, τη συνθετική ουλτραμαρίνα, το σμαραγδί, το πράσινο βιρίντιαν, το κίτρινο του χρωμίου, το βερμιγιόν κόκκινο και κρίμσον Λέικ( πορφυρό)Επίσης χρησιμοποίησε λίγο μολυβί λευκό και μαύρο Άιβορι. Όλες οι σκιές έπρεπε να έχουν χρώμα και οι βαθύτερες σκιές έπρεπε να γίνονται με πράσινο και πορφυρό.
Ο Ώγκντεν Ρουντ, συγγραφέας ενός βιβλίου για τη θεωρία του χρώματος που επηρέασε σημαντικά τους Ιμπρεσιονιστές, λέγεται ότι περιφρονούσε τα έργα τους και ανέφερε κάποτε « Εάν αυτό είναι που έχω κάνει όλο κι όλο για την τέχνη, μακάρι να μη είχα γράψει ποτέ αυτό το βιβλίο». Είναι όμως αλήθεια ότι έκανε πολύ καλά που το έγραψε.
παρατηρώντας το χρώμα
Ο Μονέ περιέγραψε τις προσπάθειες να παρατηρεί και συλλαμβάνει το χρώμα στη φύση κάπως έτσι « Καταδιώκω το χρώμα συνεχώς. Είναι όμως λάθος μου γιατί προσπαθώ να πιάσω το άπιαστο. Είναι φοβερό πως το φως τρέχει και απομακρύνεται παίρνοντας το χρώμα μαζί του. Το χρώμα όποιο και να είναι, διαρκεί ελάχιστα λεπτά, το πολύ τρία με τέσσερα κάθε φορά. Τι να κάνεις, τι να ζωγραφίσεις σε τόσο λίγο χρόνο; Έχουν φύγει, και πρέπει να σταματήσεις. Αχ, πόσο υποφέρω, πόσο με βασανίζει η ζωγραφική».
Ο Μονέ επίσης είπε : « Μόνο μέσα από την παρατήρηση και τη σκέψη μπορείς να βρεις το σωστό δρόμο. Έτσι πρέπει να προσπαθούμε ασταμάτητα». «Όταν πας έξω για να ζωγραφίσεις, προσπάθησε να ξεχάσεις τα αντικείμενα που έχεις μπροστά σου, όπως ένα δέντρο, ένα σπίτι, ένα χωράφι, ή οτιδήποτε άλλο. Απλά σκέψου ότι εδώ είναι ένα μικρό μπλε τετράγωνο, εκεί ένα παραλληλεπίπεδο κόκκινο, ή μία γραμμή κίτρινη, και ζωγράφισε τα όπως σου φαίνονται, τα το ακριβές χρώμα και σχήμα μέχρι να σου δώσουν τη δική σου απλή άποψη της σκηνής που έχεις μπροστά σου». Δεν φαίνεται αυτό εύκολο;

Dexileo

| |


Original oil on canvas impressionistic
paintedwith painting knives Size:70-80 cm
The painting shows an Athenian cavalry man who had fallen during the Peloponesian war (431-404 B.C)in Ancient Greece.