Art

Η Τέχνη

Σύμφωνα με ένα κριτικό τέχνης « δεν υπάρχει ξεκάθαρος ορισμός για την τέχνη σήμερα». Ένας άλλος δήλωνε είναι αδιανόητο σήμερα να δώσει κανείς ένα ορισμό για την τέχνη. Υπάρχουν τόσες πολλές απόψεις, που οι κριτικοί και ιστορικοί τέχνης δεν μπορούν να συμφωνήσουν για ένα ορισμό της τέχνης αφού το κάθε τι θα μπορούσε να αποκληθεί τέχνη. Σίγουρα τα πράγματα διαμορφώθηκαν έτσι από τη στιγμή που ο Άντυ Γουώρχωλ δημιούργησε τις κονσέρβες με τομάτα ζωμό. Εάν ήταν τέχνη, τότε οτιδήποτε δημιουργεί ο άνθρωπος πρέπει να είναι τέχνη, και η γραμμή μεταξύ τέχνης και μη τέχνης έγινε αδιόρατη.

Ένα πράγμα είναι σίγουρο ωστόσο, ότι οι ζωγράφοι κράτησαν μία σταθερή παραγωγή έργων, αλλά δυστυχώς οι λάτρεις της τέχνης μπερδεύτηκαν, προσπαθώντας να εξηγήσουν εάν αυτό που έβλεπαν ήταν τέχνη ή μη τέχνη και ταίριαζε με την ιδέα που είχαν στο μυαλό τους γι’ αυτήν.

Το πρόβλημα είναι ότι οι φιλότεχνοι δεν εγκατέλειψαν την τέχνη τελείως μόνο και μόνο επειδή είχαν διδαχτεί ότι είναι κάτι σπουδαίο από την παιδική τους ηλικία. Τι πέτυχαν όμως με την προσήλωση τους αυτή; Τίποτε, γιατί δεν βρίσκουν κάποιο νόημα σι’ αυτήν. Ακόμη παραβλέπουν το γεγονός που λέει ότι το κάθε τι είναι τέχνη, ή ότι καμία τέχνη δεν είναι καλύτερη από κάποια άλλη τέχνη.

Είναι αλήθεια ότι οι μοντερνιστές, ξεκινώντας από τους Ντανταιστές, έβαλαν σαν στόχο να εξαφανίσουν την τέχνη για να την σώσουν από την φθίνουσα ακαδημαϊκή τέχνη των περασμένων αιώνων. Στα μέσα της δεκαετίας του πενήντα και εξήντα αυτή η διαδικασία ήταν σε πλήρη ανάπτυξη και εξαφάνισε το σύστημα των μουσείων και γκαλερί που προΰπαρχαν.

Ο μοντερνισμός είχε σαν στόχο να καταστρέψει τις αξίες της τέχνης, αλλά δεν ξεκαθάριζε προς τα πού κατευθυνόταν. Η εξέλιξη της μοντέρνας τέχνης στις δεκαετίες του εξήντα και εβδομήντα είναι γνωστή ως Εννοιολογική, ένα ρεύμα που έσπαζε τα όρια με τις καθιερωμένες αξίες της τέχνης όπως τις γνωρίζουμε. Αυτό το ρεύμα προσπάθησε να ελευθερώσει την τέχνη από τους περιορισμούς της και να την απαλλάξει από τον εναγκαλισμό της ιστορίας της τέχνης και της κριτικής. Σημασία γι’ αυτήν ήταν η διαδικασία και όχι το αποτέλεσμα αυτό κάθε αυτό. Με αυτόν τον τρόπο αγκάλιασε όλα τα είδη τέχνης που δεν ανήκαν σε κάποια κατηγορία σύμφωνα με το παλιό σύστημα.

Ο εικοστός αιώνας έβγαλε την τέχνη έξω από κάθε έλεγχο. Ακόμη και οι κριτικοί και ιστορικοί τέχνης έχασαν την ικανότητα τους να διαχειρίζονται την μοντέρνα τέχνη. Το μικρό τέρας που δημιούργησαν στα εργαστήρια τους έσπασε τις αλυσίδες του και αρνείται να υπακούσει τους κανόνες κανενός συστήματος. Όλη η ιστορία και παράδοση της τέχνης κατέπεσαν μαζί με τη μοντέρνα τέχνη.

Bouguereau's Art in the 20ieth century

Bouguerau’s Art in the 20^th century

The graduates of the schools of Fine Art all over the world never heard in these last few decades the name of Bouguereau, the most important painter of the late 19^th century according to the viewpoint of Monet and Degas. This great artist, as president of the Paris school of Fine Art and the Paris Salon, opened the faculty for the women artists and swept all the awards wherever there was an art contest. However, in the 20ieth century, the propaganda against Academic painting became so violent that the young artists had either to condemn it, or attend the school from the window. They learned to reject beauty, the influence of composition, drawing, value and atmospheric mood. Academic painting is bad by definition, because it uses human figures, theme, a story to tell and objects from the real world. If an artwork is created by a famous modern artist, it is automatically considered a masterpiece. If an art lover doesn’t seem to estimate its grandeur, he is certainly lacking intelligence.

Under such pressure the students of the schools of Fine Art find greatness in every modern piece of art. They are taught that the paintings of Bouguereau, Leighton and Gerome are bad by definition. It is ironic that the people, who speak of freedom of expression, are trying to prohibit the figurative artists from painting realistically. This affluent visual language doesn’t have eyes to watch it. It doesn’t mean of course that all realistic art is inspiring. Nevertheless figurative art has more sense than modern art, which asserts that the canvas is flat and one doesn’t need skill or technique to be a modern artist. It is therefore defined that non art is art, and consequently figurative art is not real art. Nothing of what is created must have shape or design. According to critics Bouguereau copied earlier painters. Painting, like everything else, was not created by parthenogenesis. Only if you conquer the knowledge of past and add your own knowledge, can you make steps forward. The great Academic masters knew perfectly the techniques of the masters of past. With the accumulated knowledge, they created an avalanche of new themes and masterpieces.

Soon after his death early 20ieth century, the works of Bouguereau fell very low in the stock market of art. When however, the American museums bought most of his masterpieces at very low prices, their value rose again sharply, and now they are estimated at millions of dollars.