Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Braque. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Braque. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Cubism

| |



Cubism The key role in the creation of cubism is Picasso’s interest in non-Western sculpture specifically Afro sculpture. Picasso’s proto-cubist works, such as Les Demoiselles D’Avinion (1907) displayed his interest in both African art and ancient Iberian art and architecture. Picasso and Braque developed cubism between 1907 and 1914, creating the most influential style of the modern period. In cubism, the flat, two-dimensional surface of the picture plane is emphasized, and traditional perspective, modeling and chiaroscuro (contrast of light and dark) are rejected. In its first phase, called Analytical Cubism, artists were concerned with breaking down and analyzing form. The aim of Cubism is to distil the depiction of form by showing several sides of the object simultaneously. This resulted in the radical fragmentation of objects into cube-like elements. To emphasize further the abstract nature of the composition, the use of monochrome was favoured.

Its second phase, generally called Synthetic Cubism, grew out of experiments with collage. Materials such as wood, newspaper, photographs or feathers were pasted on to the picture in combination with painted surfaces. Although shapes remained fragmented and flat, colour played a strong role in synthetic cubism, and the works are more decorative. Other leading artists of Cubism, who created personal modifications of it, were Leger, and Duchamp. Several Italian artists notably Severini, and Balla worked in the cubist style but called their movement Futurism; among other things, they were concerned with expressing motion in art through the repetition of lines and images.

Cubism was also crucial to the development of non- figurative representation, or abstract art. In Germany, Kandinsky painted semi-abstract and abstract pictures containing references to nature and music. Russian artists were aware of Cubism through a few outstanding private collections in Moscow and evolved a different, geometrically constructed abstract art. Malevich , a devout Christian mystic painted a black square on a white ground, naming his personal abstractions Suprematism. Other Cubist-inspired Russian painters, known as Constructivists, were Popova ,Tatlin and others.

Κυβισμός

| |



Κυβισμός

Ο κύριος λόγος για τη δημιουργία του κυβισμού ήταν το ενδιαφέρον του Πικάσο για τη μη Ευρωπαϊκή γλυπτική και συγκεκριμένα την Αφρικανική. Τα πρώτα κυβιστικά έργα που Πικάσο, όπως οι Δεσποινίδες της Αβινιόν (1907), έδειξαν το ενδιαφέρον του για την Αφρικανική όπως και την αρχαία ιβηρική γλυπτική. Ο Πικάσο και ο Μπρακ ανέπτυξαν τον Κυβισμό μεταξύ του 1907 και του 1914 δημιουργώντας το πιο κυρίαρχο στυλ της μοντέρνας περιόδου. Στον Κυβισμό, το επίπεδο, και η δυσδιάστατη επιφάνεια του πίνακα παίζουν βασικό ρόλο ,ενώ η παραδοσιακή προοπτική, το ποζάρισμα και το Κιαροσκούρο( η αντίθεση φωτός και σκιάς) απορρίπτονται. Στην πρώτη του περίοδο, που ονομάζεται Αναλυτικός Κυβισμός, οι καλλιτέχνες έσπαζαν την εικόνα και ανέλυαν τη φόρμα. Ο σκοπός του κυβισμού ήταν να διυλίζει την απεικόνιση της φόρμας και να δείχνει αρκετές πλευρές του αντικειμένου ταυτόχρονα. Αυτό είχε σαν συνέπεια μία δραστική διάσπαση των αντικειμένων σε στοιχεία που μοιάζουν με κύβους. Για να δώσουν έμφαση στην αφηρημένη φύση της σύνθεσης , έδειχναν προτίμηση στις μονοχρωμίες.

Η δεύτερη φάση του, γενικά ονομάζεται Συνθετικός Κυβισμός, και προέκυψε από πειράματα κολλάζ. Υλικά όπως ξύλο, εφημερίδες, φωτογραφίες και πούπουλα κολλιόταν επάνω στην εικόνα σε συνδυασμό με ζωγραφισμένες επιφάνειες. Αν και τα σχήματα παρέμεναν διασπασμένα και επίπεδα, το χρώμα έπαιζε ένα σημαντικό ρόλο στο Συνθετικό Κυβισμό, και τα έργα είναι περισσότερο διακοσμητικά. Άλλοι σημαντικοί ζωγράφοι του κυβισμού, που δημιούργησαν προσωπικές προσαρμογές σ’αυτόν, ήταν ο Λεζέ και ο Ντουσάμπ. Αρκετοί Ιταλοί καλλιτέχνες και συγκεκριμένα ο Σεβερίνι και ο Μπάλα ζωγράφιζαν με το στυλ του κυβισμού, αλλά ονόμαζαν το κίνημα τους Φουτουρισμό. Ανάμεσα σε άλλα πράγματα, ενδιαφερόντουσαν να εκφράσουν την κίνηση στην τέχνη μέσα από την επανάληψη των γραμμών και των εικόνων.

Ο Κυβισμό ήταν επίσης κρίσιμος για την ανάπτυξη της μη παραστατικής, ή αφηρημένης ζωγραφικής. Στη Γερμανία, ο Καντίνσκυ ζωγράφιζε αφηρημένους πίνακες με αναφορές στη φύση και τη μουσική. Οι Ρώσοι καλλιτέχνες ήταν ενήμεροι για το κίνημα του Κυβισμού μέσα από κάποιες συλλογές που εκτέθηκαν στη Μόσχα, και ανέπτυξαν μία διαφορετική αφηρημένη τέχνη σε γεωμετρικό στυλ. Ο Μάλεβιτς, καλλιτέχνης ευσεβής και μυστικιστής, ζωγράφισε ένα μαύρο τετράγωνο σε άσπρο φόντο, ονομάζοντας τις προσωπικές του αφαιρέσεις Σουπρεματισμό. Άλλοι Ρώσοι καλλιτέχνες που εμπνεύστηκαν από τον Κυβισμό, γνωστοί ως Κονστρουκτιβιστές ,ήταν ο Πόποβα, ο Τατλίν και άλλοι.