Art lesson part two

Questions often asked part two

1. Can I Mix Different Brands of Paint?
You may mix student quality paints with professional paint without risk, but not oil paints with acrylics. Oil on dry acrylics is fine, but not vice versa.
If you want to mix colours, start with two (cool and warm) reds, two blues, two yellows, and a white. You want two of each primary colour, one a warm version and one a cool. This will give you a larger range of colours when mixing than just one version of each primary. If you use warm colours only, or cool colours, without interchanging them, you will avoid neutral greys and mudding. This however may be desirable in some cases.
If you don't want to mix all your colours, also get an earth brown (burnt sienna or burnt umber), a golden earth brown (golden ochre), and a green (phthalo green).
Colour is essential in painting and the more you know about the colours you're using, the more you can get from it. Don't let the word "theory" intimidate you. The fundamentals of colour mixing aren't particularly tricky to understand.


2. Should I Paint on Paper or Canvas or What?
You can paint on practically anything provided the paint will stick and provided the paint won't rot the surface.

Acrylic paint can be painted on paper, card, wood, or canvas, with or without a primer being used first. Watercolour can be painted on paper, card, or special watercolour canvas.

A support for oil paint needs to be primed first (you may use two layers of Gesso), otherwise the oil in the paint will eventually rot the paper or threads of the canvas (Some paint pigments are chemical). You can buy pads of paper primed for oil paper, which are perfect for doing studies or if your storage space if limited.


3. How Many Paint Brushes Do I Need?
As few or as many as you like. if you're painting with oils, you can have a different brush for each colour, so that you don’t need to dry your brushes frequently. I mostly use just one brush, a specifically a No.10 size Filbert with bristle hairs ( made of pig hairs), rinsing it clean regularly as I'm painting. Don’t throw your worn out brushes because they ideal for some effects, grass for example

4. How Thick Should the Paint Be?
You may paint with as thick or thin paint as you desire. You can change the consistency of paint with a painting medium (ideal medium: Linoleum- poppy oil-stand oil- retouch varnish and turpentine in equal parts) to make it thinner, and apply colour evenly.

Μαθήματα ζωγραφικής μέρος δεύτερο

Ερωτήσεις που κάνετε συχνά Μέρος Δεύτερο
1. Μπορώ να αναμείξω διαφορετικές μάρκες χρώματος;
Μπορείτε να αναμείξετε χρώματα για μαθητευόμενους με επαγγελματικά χρώματα χωρίς πρόβλημα αλλά όχι λάδια με ακρυλικά. Τα λάδια δεν έχουν πρόβλημα επάνω σε ακρυλικά, αλλά όχι αντίστροφα.
Εάν θέλετε να αναμείξετε χρώματα, αρχίστε με δύο από κάθε βασικό χρώμα ( ένα ψυχρό και ένα θερμό),κόκκινο , μπλε, κίτρινο και λευκό. Αυτό θα σας δώσει μεγαλύτερη ποικιλία χρωμάτων από το αν χρησιμοποιείτε μόνο ψυχρά ,ή θερμά χρώματα. Εάν χρησιμοποιείτε μόνο θερμά, ή μόνο ψυχρά χρώματα χωρίς να τα ανακατεύετε μεταξύ τους, τότε θα αποφεύγετε τα ουδέτερα γκρι και το συνηθισμένο λάσπωμα χρωμάτων. Σε ορισμένες ωστόσο περιπτώσεις, αυτό μπορεί να είναι επιθυμητό.
Εάν δεν θέλετε να δημιουργήσετε μόνοι σας όλα τα χρώματα με ανάμειξη, μπορείτε να βάλετε ακόμη στην παλέτα ένα καφέ ( ψημένη ούμπρα και ψημένη σιένα ) ένα χρυσό γήινο χρώμα όπως η χρυσή ώχρα και ένα πράσινο( φθάλο μπλε).
Το χρώμα είναι βασικό για τη ζωγραφική και όσο περισσότερα γνωρίζετε για τα χρώματα που χρησιμοποιείτε, τόσο το καλύτερο. Μη αφήνετε τη λέξη θεωρία του χρώματος να σας τρομάζει. Τα βασικά της ανάμειξης δεν είναι ιδιαίτερα περίπλοκα για να τα καταλάβετε.
2. Θα έπρεπε να ζωγραφίσω επάνω σε χαρτόνι, σε μουσαμά, ή κάτι άλλο;
Μπορείτε να ζωγραφίζετε πρακτικά σε οτιδήποτε, με την προϋπόθεση ότι κολλά το χρώμα επάνω του, ή δεν σαπίζει την επιφάνεια.
Τα ακρυλικά χρώματα μπορούν χρησιμοποιηθούν επάνω σε χαρτί. Χαρτόνι, ξύλο, ή μουσαμά με, ή χωρίς αστάρωμα ( γκέσο).Οι ακουαρέλες ζωγραφίζονται σε χαρτί , χαρτόνι και σε ειδικό μουσαμά για ακουαρέλα.
Ο μουσαμάς για ελαιογραφία πρέπει πρώτα να ασταρωθεί με δύο στρώματα γκέσο, διαφορετικά το χρώμα θα σαπίσει τις ίνες του μουσαμά ( κάποια χρώματα είναι φτιαγμένα από χημικές ουσίες.). Μπορείτε ακόμη να αγοράσετε φύλλα χαρτονιού που έχουν ασταρωθεί για ελαιογραφία. και είναι τέλεια για ζωγραφική αρχαρίων και για αποθήκευση εάν έχετε περιορισμένο χώρο.
3. Πόσα πινέλα χρειάζομαι;

Όσα θέλετε, λίγα ,ή πολλά. Εάν ζωγραφίζετε με λάδια, μπορείτε να έχετε δύο για κάθε χρώμα που δουλεύετε. Ένα για τα φωτεινά μέρη και ένα για τα σκούρα, ώστε να μη χρειάζεται να καθαρίζετε τα πινέλα συχνά. Μη πετάτε τα παλιά σας πινέλα επειδή μπορεί να σας φανούν χρήσιμα για ορισμένα εφέ, όπως παραδείγματος χάριν τη ζωγραφική χόρτου.
3. Με πόσο πηκτό χρώμα θα πρέπει να ζωγραφίζω;
Μπορείτε να ζωγραφίσετε με όσο πηκτό, ή αραιό χρώμα επιθυμείτε. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα λάδι ανάμειξης ( ιδανικός συνδυασμός : λινέλαιο- παπαρουνέλαιο- σταντ λάδι- ριτάτς βερνίκι και νέφτι σε ίσες ποσότητες) για να κάνετε τα χρώματα σας αραιότερα και να χρησιμοποιείτε πινέλα και χρώματα απαλά, χωρίς θαμπώματα.

Art lessons (Part one)

Questions about painting (part one)
For beginners
Nobody started in painting as a master. Everybody has started from zero at the beginning, and with talent, studying and practice have reached a personal standard. The purpose of this article is to answer some very common questions
1. Do I need to draw well before I paint In the times of great art, drawing took apprentice painters two to three years before they took to paints. Even the mixing of colours took enough time before they started with brushes. Working with colour will not be a handicap if you haven’t mastered techniques yet. Without drawing you may still have the option of modern art, where drawing is not vital. What is important is to create art

2. What Kind of Paint are there?
You may use paints such as oils, acrylic, watercolour, and pastel. They all have their own personal qualities and none is better or significantly easier to master than the other. Which one is right for you depends to a large extent on how long you are prepared to wait for the colours to dry, or if you allergic to solvents
You may start with acrylics since they dry faster and are cleaned up with water. You may use them on canvas paper, or board, and mistakes may easily be hidden

3. What Brand of Paint Should I Buy?
It depends on how much you are prepared to pay. As a beginner you don’t need to practice with the best quality. When you have reached a good level I would advise you to use the best quality because it will reward you in practice. Try various brands and finally you may decide what brand suits you best. The better of course goes with the more expensive. Some paints are good for painting knives and others are great for glazes

If you mix colour with very cheap paints, you will find the results turn out dull. This is because there is less pigment in such paints and more filler.
4. What mixing medium must I use
There are a lot if different mediums with which we may mix colours and apply them on the canvas. The most popular is linoleum, (somehow yellowish, sometimes drying fast and sometimes slowly), poppy oil,( transparent), stand oil ( like honey, good for finishes), walnut, etc.

Conceptual Art

Conceptual Art
It is an art movement in which the concept has a priority over traditional aesthetics. The concept or idea is the most important part of the work. Planning and decision making are made in the artist’s mind beforehand, and execution is a secondary affair.. It has been asserted that conceptual art questions the nature of art itself. One of the most important things to be questioned was the assumption that the role of the artist was to create special kinds of things. Conceptual art does not practice the traditional skills of painting and sculpture. It has come to be associated with forms of contemporary art. The problem in the seventies however, was the confusion between “concept” and the “intention” of the artist.
Conceptualism was initiated by the work of Marcel Duchamp, who produced examples such as “a fountain”, a standard urine basin,(rejected in the society of independent artists in New York). In traditional terms an object like this cannot be called art, since it was not created by hand with the intention of becoming an art item. His work had a theoretical impact for future conceptualists.
The term “concept art” was first mentioned in an article by the artist Henry Flynt. By mid-1970s there were several conceptual publications, performances, texts and paintings. In 1970, the first dedicated conceptual art exhibition, was presented at the New York Cultural Center.
The Conceptual art movement emerged during the 1970s. In part, it was a reaction against formalism as it was asserted by the famous art critic Greenberg. According to his beliefs, modern art should follow a progressive reduction and refinement . The task of painting, for example, was to define what kind of object a painting truly is: Painting depicts flat objects on canvas surfaces where coloured pigment is applied. However, perspective illusion is irrelevant to the essence of painting, and ought to be removed.
Conceptual art went to extremes by removing the need of objects altogether, sharing a distaste for illusion, whereas by the end of 1960s the need to exclude external objects no longer found supporters. The movement attempted to avoid galleries or museums as the determiner of art, or the art market as the owner or distributor of art. For a conceptual artist anyone who has seen one of his works, owns it because there is no way of taking it out of his mind. This sort of art is sometimes reduced to a set of instructions and descriptions, but stopping short of making it –emphasizing that the idea is more important than the artifact.
An important difference between conceptual art and more “traditional” forms of art goes to the question of artistic skill. The skill in the handling of traditional media plays little role in conceptual art. It is true that no skill is required to make conceptual art. It is not so much an absence of skill or hostility toward tradition, as a disregard for individual artistic expression.
The first wave of “conceptual art” movement extended from 1967 to 1978. Early “concept” artists like Henry Flynt, Robert Morris, and Ray Johnson influenced the later widely accepted movement of conceptual art. Conceptual artists like Dan Graham and Hans Haacke have proved very influential on subsequent artists. There is also a second or third- generation conceptualists. Many of the concerns of conceptualists have been taken by contemporary artists of installation art, performance art and digital art.

Εννοιολογική Ζωγραφική

Εννοιολογική Ζωγραφική
Είναι το κίνημα της τέχνης στο οποίο η έννοια έχει προτεραιότητα πάνω από την παραδοσιακή αισθητική. Η έννοια ,ή ιδέα είναι το πιο σημαντικό μέρος του έργου. Ο σχεδιασμός και η λήψη της απόφασης γίνονται στο μυαλό του καλλιτέχνη από πριν, και η εκτέλεση είναι ένα δευτερεύον θέμα. Έχει αναφερθεί ότι η εννοιολογική τέχνη αμφισβητεί τη φύση της ίδιας της τέχνης. Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που αμφισβητούνται ήταν η υπόθεση ότι ο ρόλος του καλλιτέχνη ήταν να δημιουργήσουν ειδικά είδη αντικειμένων. Η εννοιολογική τέχνη δεν εξασκεί τις παραδοσιακές τεχνικές της ζωγραφικής και γλυπτικής. Συσχετίζεται με τύπους σύγχρονης τέχνης. Το πρόβλημα στη δεκαετία το 1970 ήταν η σύγχυση ανάμεσα στην «έννοια» και την «πρόθεση» του καλλιτέχνη.
Η εννοιολογική τέχνη πρωτοεμφανίστηκε στο έργο του Μισέλ Ντουσάν, ο ποίος παρουσίασε παραδείγματα όπως η « λεκάνη» , μία συνηθισμένη τουαλέτα ούρησης που απορρίφτηκε όμως από την έκθεση ανεξάρτητων καλλιτεχνών στη Νέα Υόρκη. Με παραδοσιακούς όρους ένα τέτοιο αντικείμενο δεν θα μπορούσε να αποκληθεί τέχνη, Δεν δημιουργήθηκε με χειρονακτικό τρόπο με σκοπό να γίνει ένα έργο τέχνης.
Ο όρος «εννοιολογική τέχνη» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε ένα άρθρο από το καλλιτέχνη Χένρυ Φλιντ. Κατά το μέσο της δεκαετίας του 1970 υπήρξαν εννοιολογικές δημοσιεύσεις, κείμενα και πίνακες ζωγραφικής. Η πρώτη έκθεση με αποκλειστικά εννοιολογικά θέματα διοργανώθηκε στο πολιτιστικό κέντρο της Νέας Υόρκης.
Το κίνημα της εννοιολογικής τέχνης εμφανίστηκε περίπου το 1969.Εν μέρει ήταν μία αντίδραση εναντίον του φορμαλισμού που υποστήριζε ο Διάσημος τεχνοκριτικός Γκρίνμπεργκ. Σύμφωνα με τις απόψεις του, η μοντέρνα τέχνη πρέπει να ακολουθείται από περιορισμό της αφαίρεσης και να εκλεπτύνεται. Καθήκον της ζωγραφικής, παραδείγματος χάριν, ήταν να προσδιορίσουν τι είδους αντικείμενο ήταν στ’ αλήθεια : Η ζωγραφική απεικονίζει επίπεδα αντικείμενα σε επιφάνειες μουσαμά όπου προστίθεται η χρωστική ουσία. Ωστόσο η ψευδαίσθηση της προοπτικής είναι άσχετη με την ουσία της ζωγραφικής, και θα έπρεπε να εξαφανιστεί.
Η εννοιολογική τέχνη έφτασε στα άκρα απομακρύνοντας την ανάγκη των αντικειμένων τελείως δείχνοντας αποστροφή προς την ψευδαίσθηση, ενώ κοντά στο τέλος της δεκαετίας του 1960 αυτή η ανάγκη δεν έβρισκε οπαδούς. Το κίνημα προσπάθησε να αποφύγει τις γκαλερί, ή τα μουσεία σαν καθοριστικούς παράγοντες διαμόρφωσης της τέχνης, ή η αγορά της τέχνης σαν ιδιοκτήτης και διακινητής των έργων τέχνης. Οι εννοιολογικοί καλλιτέχνες θεωρούν ότι όποιος δει ένα εννοιολογικό έργο, γίνεται αυτόματα και ιδιοκτήτης του επειδή κανένας δεν μπορεί πλέον να το βγάλει από το μυαλό του. Αυτή το είδος τέχνης περιορίζεται μερικές φορές σε ένα σετ οδηγιών και περιγραφών, αλλά σταματά την ολοκλήρωση, τονίζοντας ότι η ιδέα είναι πιο σημαντική από το ίδιο το έργο.
Μία σημαντική διαφορά ανάμεσα στην εννοιολογική τέχνη και σε πιο παραδοσιακές μορφές τέχνης οδηγεί στο ερώτημα της καλλιτεχνικής ικανότητας. Η ικανότητα στο χειρισμό των παραδοσιακών μέσων παίζει ελάχιστο ρόλο στην εννοιολογική ζωγραφική. Είναι αλήθεια ότι δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη ικανότητα για δημιουργηθεί εννοιολογική τέχνη. Δεν είναι ότι λείπει από αυτούς τους καλλιτέχνες η εικαστική ικανότητα, ή ότι έχουν εχθρότητα προς την παράδοση, αλλά έχουν μία περιφρόνηση για την ατομική εικαστική έκφραση.
Το πρώτο κύμα του «εννοιολογικού ρεύματος» διάρκεσε από το 1967 έως το 1978. Πρώιμοι εννοιολογικοί καλλιτέχνες που διακρίθηκαν ήταν οι Χένρυ Φλιντ, Ρόμπερτ Μόρρις και Ρέυ Τζόνσον που επηρέασαν το ρεύμα που έγινε ευρύτερα αποδεκτό. Οι εννοιολογικοί καλλιτέχνες Νταν Γκράχαμ και Χανς Χάακε είχαν μεγάλη επίδραση στο κίνημα αυτό και τους επόμενους καλλιτέχνες. Σ’ αυτούς πρέπει να προστεθεί και μία Τρίτη γενεά εννοιολογιστών, Πολλά στοιχεία της τέχνης έχουν υιοθετηθεί από σύγχρονους ζωγράφους της τέχνης εγκατάστασης, της περφόρμανς και της ψηφιακής τέχνης

Composition in Painting

Composition in art
It is an important part of the painting procedure and involves the arrangement of elements and getting them in to work together. The artist lays out the shapes and divides the space in the painting in such away that appeals to your senses. The purpose of composition is to lead the eye into a painting, and keep the viewer’s interest in it.
When you develop your composition, try to avoid putting the main focus of interest in the centre of your painting. Divide the areas of your canvas into parts of different sizes. If you want to paint a landscape painting, do not put the horizon right in the centre of your painting. Because people read from left to right, do not place all the interesting parts of your composition on the left side of your painting and people will have no reason to continue viewing the rest of your painting. You had better keep your interesting elements away from the edges of the canvas.
It is a common mistake to place the focal point of a painting directly in the centre. Another common mistake is to split the painting directly in half as in a landscape painting where the horizon line is directly in the middle of the painting.
The focal point in your painting is the main element or subject in your painting and should attract the viewer’s eye. All other elements in the composition of your painting should help to guide the viewer’s eye to this focal point.
A good way for creating a focal point in your painting is by using colour. For instance, if your painting is bluish you can make the focal point stand out by using yellow. This warm yellow will stand out against the cool blues in the rest of the painting.
You may also create a focal point in your painting by using contrast. For instance you could use mainly dark values in your painting and create a centre of interest that is light in value.
Another way of creating a focal point is by using size differences. For instance, if you were to create a cityscape, you could make a tall building stand out amongst smaller ones.
When you compose a painting, you had better use an odd number of elements. No one is exactly sure why this works. One theory is that a viewer breaks up the composition by mentally grouping even elements together.
If you have more than one object in a painting, you need to arrange them with regards to the distance between them. Objects should never “just touch” one another. You should either overlap objects or have space between them. Try not to equally space objects, but instead, vary the distance between objects to create more variety.
When you start a painting, you may choose either a warm or a cool colour theme. Do not mix the two into one painting or you could confuse the viewer. This is not to say you cannot use warm and cool colours together in a painting. Just try and make one more dominant than the other.
Value is how light or dark a colour is in your painting. A painting that is all one value is boring. You need to have a variety of light and dark objects in a painting to create more interest .If a scene inspires you, a view finder tool that may help you with your composition may help you with capturing the scene. You can make such a viewfinder by cutting two L-shaped cardboards that can create a frame when joined together.

Η Σύνθεση στη Ζωγραφική

Η Σύνθεση στη Ζωγραφική
Η σύνθεση είναι ένα σημαντικό μέρος της διαδικασίας της ζωγραφικής και περιλαμβάνει την οργάνωση στοιχείων επάνω στο μουσαμά και πως πρέπει να τα συνδυάζει μεταξύ τους. Ο καλλιτέχνης αναπτύσσει τα σχήματα
και διαιρεί το πίνακα του με τέτοιο τρόπο που να είναι ελκυστικός στις αισθήσεις σας. Ο σκοπός της σύνθεσης είναι να οδηγήσει το βλέμμα του θεατή μέσα στον πίνακα, και να κρατήσει το ενδιαφέρον του σ’ αυτόν.
Όταν αναπτύσσετε τη σύνθεση σας προσπαθήστε να αποφύγετε το κεντρικό σημείο ενδιαφέροντος στο κέντρο του πίνακα. Διαιρέστε τις περιοχές του πίνακα σου σε μέρη με διαφορετικό μέγεθος. Εάν θέλετε να ζωγραφίσετε ένα τοπίο αποφύγετε να βάλετε τη γραμμή του ορίζοντα στο κέντρο του πίνακα. Επειδή οι άνθρωποι διαβάζουν από αριστερά προς τα δεξιά, μη βάζετε όλα τα ενδιαφέροντα στοιχεία στην αριστερή πλευρά του πίνακα διότι οι θεατές δεν θα έχουν ενδιαφέρον να δουν το υπόλοιπο μέρος του πίνακα. Φροντίστε να κρατάτε τα ενδιαφέροντα στοιχεία του πίνακα σας μακριά από τα άκρα του μουσαμά.
Είναι κοινό λάθος να τοποθετείτε το κεντρικό σημείο ενδιαφέροντος στο κέντρο του πίνακα. Ένα άλλο κοινό λάθος είναι να διαιρείτε τον πίνακα ενός τοπίου στα δύο βάζοντας τη γραμμή του ορίζοντα ακριβώς στο κέντρο.
Το κεντρικό σημείο ενδιαφέροντος είναι το κύριο στοιχείο, ή θέμα του πίνακα σας και θα πρέπει να έλκει το βλέμμα του θεατή. Όλα τα άλλα στοιχεία στη σύνθεση θα πρέπει να καθοδηγούν το βλέμμα του θεατή στο κεντρικό σημείο ενδιαφέροντος.
Μπορείτε ακόμη να δημιουργήσετε το κεντρικό σας σημείο ενδιαφέροντος χρησιμοποιώντας κοντράστ. Παραδείγματος χάριν θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε σκούρους τόνους για να δημιουργήσετε ένα κέντρο ενδιαφέροντος σε ένα θέμα που έχει φωτεινούς τόνους.
Άλλος ένας τρόπος για να δημιουργήσετε ένα κεντρικό σημείο ενδιαφέροντος είναι να χρησιμοποιήσετε τη διαφορά μεγέθους. Παραδείγματος χάριν, εάν θέλετε να δημιουργήσετε ένα τοπίο πόλης, θα μπορούσατε να ζωγραφίσετε ένα ψηλό κτήριο που θα ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα χαμηλά.
Όταν συνθέτετε ένα πίνακα, θα πρέπει να χρησιμοποιείτε μονά στοιχεία. Κανένας δεν γνωρίζει πως λειτουργεί αυτό. Μία θεωρία λέγει ότι ο θεατής σπάζει τη σύνθεση ομαδοποιώντας τα διάφορα στοιχεία μεταξύ τους.
Εάν έχετε περισσότερα από ένα αντικείμενα σε ένα πίνακα, πρέπει να τα τοποθετείτε σε σχέση με την απόσταση μεταξύ τους. Τα αντικείμενα δεν θα πρέπει απλά να ακουμπούν το ένα το άλλο. Θα πρέπει ,ή να επικαλύπτονται ,ή να έχουν κάποια απόσταση μεταξύ τους. Προσπαθήστε να μη βάλετε τα αντικείμενα σε ίση απόσταση για να δημιουργήσετε μεγαλύτερη ποικιλία.
Όταν αρχίζετε ένα πίνακα, μπορείτε να διαλέξετε ανάμεσα σε θερμά, ή ψυχρά χρώματα. Μη τα ανακατέψετε πολύ για να μη μπερδέψετε τον θεατή. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε θερμά και ψυχρά χρώματα μαζί, αλλά πρέπει τα μεν να υπερέχουν των άλλων.
Η τονικότητα είναι πόσο φωτεινό, ή σκούρο είναι το χρώμα στον πίνακα. Ένας πίνακας που έχει μόνο μία τονικότητα χρωμάτων είναι βαρετός. Χρειάζεται να έχετε μια ποικιλία φωτεινών και σκοτεινών αντικειμένων για να δημιουργήσετε μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Εάν μία σκηνή στη φύση σας εμπνέει, ένα οφθαλμοσκόπιο θα ήταν μεγάλη βοήθεια για να καδράρουμε το θέμα. Το οφθαλμοσκόπιο φτιάχνεται απλά από δύο κομμάτια χαρτονιού σε σχήμα «Γάμμα» που μπορούν σέρνοντας τα το ένα στο άλλο να δημιουργήσουν μία κορνίζα με την οποία μπορούμε να απομονώσουμε ένα θέμα.