Painting theory terms part two

Τριαδικότητα
Χρησιμοποιεί και τις τρεις αποχρώσεις που βρίσκονται σε ίση απόσταση στο χρωματικό τροχό. Ο)ι αποχρώσεις μπορούν να ποικίλουν ως προς καθαρότητα και την τονικότητα όπως συνήθως και η πρόταση αυτή διαιρείται παρακάτω ως εξής:
1. Μόνο πρωτεύοντα χρώματα: Πολύ δύσκολο να χρησιμοποιηθούν εκτός σε πόστερ, ή σε σχέδια γραφιστικής.
2. Δευτερεύοντα τριαδικά, όπως πχ σκάρλετ, μωβ και πράσινο βιρίντιαν. Πολύ ωραία εφέ μπορούν να γίνουν, επειδή όλα τα χρώματα περιέχουν κάποια από τα άλλα δύο δευτερεύοντα. Το κίτρινο, μπλε και πράσινο εμφανίζονται στο μουσικό μάθημα του Βερμέερ( 1664) Η αρμονία έγινε από την επιδέξια χρήση της τονικότητας

Triadic
It uses all three hues that are equidistance on colour wheel. Hues may be varied in purity and tone as usual, and the scheme is further divided:

1. Primary colours only: very difficult to use outside posters and graphic design.
2. Secondary triadics, e.g. scarlet, mauve and viridian. Very beautiful effects can be achieved, probably because all colours contain some of the other two secondaries.
Green, blue and yellow appear in this detail from Vermeer's The Music Lesson ( 1664). Harmony has also been achieved by very skillful use of tone.
Σπασμένα συμπληρωματικά
Όπως στο ανάλογο, αλλά με την προσθήκη της μεσαίας απόχρωσης της σειράς των αναλογικών χρωμάτων. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ευκολότερα μία ισορροπία ψυχρών και θερμών χρωμάτων. Στον πίνακα της Κασάτ «το μπάνιο» η ζωγράφος χρησιμοποιεί τριτεύοντες αποχρώσεις, και πέφτει κάπου ανάμεσα σε τριαδικά και σπασμένα συμπληρωματικά από κόκκινο πορφυρί απέναντι σε αποχρώσεις του πράσινου μπλε. Στο φόντο επαναλαμβάνονται το μπροστινά χρώματα με πιο λασπωμένα και σκούρα.

Split Complementary
Like analogous, but with the addition of the complementary of the mid-hue of the analogous range. A warm/cool balance is more easily introduced with this scheme.

This is a painting by Mary Cassatt (The Bath) ,where she uses tertiary hues, and falls somewhere between a triadic scheme and a split complementary one of red-purple against hues of green-blue. The background repeats the foreground colours but in muddier and darker colours.
Αναλογικά χρώματα
Η σύνθεση χρησιμοποιεί μόνο τρεις αποχρώσεις από τις δώδεκα του χρωματικού τροχού- πχ πορτοκαλί, πορτοκαλί-κόκκινο και κόκκινο. Όπως προηγουμένως, οι αποχρώσεις μπορούν να αναμειχθούν, και οι τόνοι τους να προσαρμοστούν.
Ακόμη αυτή η πρόταση μπορεί να διαιρεθεί σε :
1.Μία καθαρή απόχρωση και οι άλλες δύο ημι ουδέτερες (πχ αναμεμειγμένες, λασπωμένες, χαμηλής έντασης). Ο καθαρός τόνος θα βγει μπροστά είτε είναι ψυχρός ,είτε θερμός.
2. Ένα κυρίαρχο, ένα δευτερεύον και ένα μικρότερο. Το κυρίαρχο ποικίλει ως προς την καθαρότητα και την τονικότητα.
Η λεπτομέρεια από το «Σαρδανάπαλο» του Ντελακρουά (1826). Όλο το έργο έχει γίνει με αναλογικά χρώματα κόκκινου, κόκκινου- πορτοκαλί, και πορτοκαλί.

Analogous
The composition uses just 3 hues of 12-color wheel - e.g. orange, orange-red and red. As before, the hues can be mixed, and their tones adjusted.
This scheme can be further divided into:
1. One pure hue and the other two semi-neutral (i.e. mixed, muddy, low intensity). The pure tone will advance more than the others, whether is warm or cold.

2. One dominant, one subordinate and one minor. The dominant is varied with different purities and values.
The detail is from Eugene Delacroix's Death of Sardanapolis. The whole picture employs an analogous colour scheme of red, red-orange and orange.


Complementary colours
Composition uses one hue and its complementary — e.g. blue and orange. The hues can be mixed in various proportions, and tones added with white or black (or preferably earth pigments).
The detail comes from a famous painting by Monet of the Beach at Trouville (1870). It was painted on the spot. Though seeming a careless, even clumsy, improvisatory sketch, it is nothing of the sort. Monet served a traditional apprenticeship, and is here playing off orange and flesh tones, against tints of blue.

Συμπληρωματικά χρώματα
Η σύνθεση χρησιμοποιεί μία απόχρωση και το συμπληρωματικό της- πχ μπλε και πορτοκαλί. Οι αποχρώσεις μπορούν να αναμειχθούν σε διαφορετικές αναλογίες, και με την προσθήκη τόνων άσπρου και μαύρου ( ή καλύτερα χρώματα γήινα)
Η λεπτομέρεια είναι από ένα φημισμένο πίνακα του Μονέ στην παραλία του Τρουιβίλ (1870). Ζωγραφίστηκε επί τόπου. Αν και φαίνεται επιπόλαιο, ακόμη και αδέξιο, δεν είναι καθόλου τέτοιο. Ο Μονέ που είχε παραδοσιακή εκπαίδευση, παίζει εδώ με το πορτοκαλί και χρώματα σάρκας απέναντι σε σπασμένο μπλε.
Monochrome
We use one hue. Composition is achieved entirely through adjusting purities and tones. It is a limited but powerful approach that always makes a good exercise.
In this detail Titian has used a simple orange hue throughout. The marvellous variety comes from modifying purity and tone with glazes and scumbles — which demonstrates the power of old master techniques.

Μονοχρωμία
Μία απόχρωση. Η σύνθεση επιτυγχάνεται απολύτως μέσα από την προσαρμογή καθαρότητας και τόνων. Μία περιορισμένη προσέγγιση που όμως κάνει καλή εξάσκηση. Σ’ αυτήν τη λεπτομέρεια ο Τισιάνος χρησιμοποίησε ένα απλό πορτοκαλί σε όλο τον πίνακα. Η υπέροχη ποικιλία προέρχεται από την τροποποίηση της καθαρότητας και της τονικότητας με λαζούρες και περάσματα από πάνω με το πινέλο, κάτι που δείχνει τη δύναμη της τεχνικής των δασκάλων.

Monochrome
We use one hue. Composition is achieved entirely through adjusting purities and tones. It is a limited but powerful approach that always makes a good exercise.
In this detail Titian has used a simple orange hue throughout. The marvellous variety comes from modifying purity and tone with glazes and scumbles — which demonstrates the power of old master techniques.

Painting with glazes

Painting with glazes
A glaze is simply a thin, transparent layer of paint and glazing is simply building up colour by applying thin, transparent layers one of top of another dry layer. Each glaze modifies those beneath it. Although the theory is easy, putting it into practice takes patience and persistence to master. If you’re a painter who needs instant satisfaction, glazing is probably not for you. But if you’re a painter wanting to take your paintings up a bit, glazing will give you colours with a luminosity, richness, and depth you cannot get by mixing colours on a palette. Why is this? In very basic terms, it’s because light travels through all the transparent layers (glazes), bounces off the canvas, and reflects back at you.
Take the time to learn which pigments are transparent, semi-transparent, or opaque. Transparent colours work best for building up rich, subtle colours through layers of glazes, but this is not to say you shouldn’t experiment with opaque colours. But if you’re just starting, stick to transparent colours for your glazes initially and keep opaque colours for the initial layers. Your eyes mix the layers of colour to ‘see’ the final colour, giving luminosity you don’t get when you mix colours physically.
If you apply a glaze onto still wet paint, the layers of paint will mix together, which is just what you don’t want to happen. Be patient rather than sorry. How soon an oil glaze will be dry depends on the climate you live in and your studio condition; do some sample glazes to find out. The paint must be dry to the touch, not sticky. It is very professional to work on several paintings so you may paint with glazes easier.
A glaze is a thin layer of paint which should lie smoothly on top of the previous layers. You don’t want to create a collection of paint on top of any rough paint. A smooth canvas is ideal for glazes. Use a light-coloured or white ground, which helps reflect light, rather than a dark one, which helps absorb light.
Glazing mediums thin the paint you’re using to the right constituency for glazing and, if you buy a fast-drying formula, it speeds up the rate at which the paint dries. Experiment with the ratio of medium to paint to get a feel for how much to add; too much and you sometimes get an excessively glossy effect.
Glazes want to be painted smoothly, without visible brush marks. Use a soft brush with rounded edges, such as a filbert brush. If there is excessive paint you may use a dry fan brush to remove the visible brush marks. When the painting is finished, apply one final glaze over the whole painting. This helps unify all the parts of the painting. An alternative way is to apply a final unifying glaze to the whole painting or just some elements in the focal point.

Ζωγραφική με Λαζούρες

Ζωγραφίστε με Λαζούρες
Η λαζούρα είναι ένα λεπτό, διαφανές στρώμα χρώματος που δημιουργείτε προσθέτοντας διαφανή στρώματα χρωμάτων το ένα επάνω στο άλλο σε ένα στεγνό στρώμα. Κάθε λαζούρα αλλάζει τα στρώματα από κάτω. Έτσι γιατί μία λαζούρα θα έπρεπε να προβληματίζει, ή ακόμη να απειλεί τους ζωγράφους τόσο πολύ; Λοιπόν, ενώ η θεωρεία μπορεί να είναι εύκολη, η εφαρμογή της θέλει υπομονή και επιμονή για να κατακτηθεί.
Εάν είστε ένας ζωγράφος που θέλει άμεσο αποτέλεσμα, τότε οι λαζούρες δεν είναι κατάλληλες για σας. Εάν όμως θέλετε να κάνετε ένα βήμα παραπάνω, να δώσετε στα χρώματα σας φωτεινότητα και βάθος, δεν μπορείτε να το κάνετε ανακατεύοντας μόνο τα χρώματα στην παλέτα. Γιατί αυτό; Με απλά λόγια το χρώμα ταξιδεύει μέσα από τα στρώματα χρώματος (λαζούρες), αναπηδά στον μουσαμά και αντανακλάται πίσω σε σας.
Αφιερώστε κάποιο χρόνο για να μάθετε πια χρώματα είναι διαφανή, πια ημιδιαφανή και πια αδιαφανή..
Με τα διαφανή χρώματα μπορείτε να πετύχετε πλούσια εκλεπτυσμένα χρώματα μέσα από λαζούρες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα έπρεπε να πειραματίζεστε με αδιαφανή χρώματα. Αλλά εάν αρχίσατε μόλις να πειραματίζεστε με τις λαζούρες, χρησιμοποιείτε μόνο διαφανή χρώματα αρχικά και κρατήστε τα αδιαφανή χρώματα στα πρώτα στρώματα του πίνακα σας.
Όταν το προηγούμενο στρώμα είναι ακόμη υγρό και επιχειρήσετε να ζωγραφίσετε με λαζούρα, τότε τα χρώματα θα αναμειχθούν μεταξύ τους, κάτι που φυσικά δεν θα θέλατε να συμβεί. Το πόσος χρόνος χρειάζεται για να στεγνώσει μία λαζούρα έχει να κάνει με το κλίμα όπου ζείτε και τις συνθήκες στο στούντιο σας. Το χρώμα πρέπει να είναι στεγνό στην αφή και να μη είναι κολλώδες. Μπορείτε να δουλεύεται σε πολλούς πίνακες συγχρόνως για να μετακινήστε από τον ένα στον άλλο και να αφήνετε περιθώριο για να στεγνώνουν οι προηγούμενοι.
Η λαζούρα είναι ένα λεπτό στρώμα χρώματος το οποίο πρέπει να είναι απαλό πάνω από τα προηγούμενα στρώματα. Δεν θα θέλατε να μαζευτεί πολύ χρώμα σε κάποιο σημείο. Έχει σημασία ο μουσαμάς σας να είναι πυκνής ύφανσης και απαλός.
Το υπόστρωμα θα πρέπει να είναι άσπρο, ή κάποιο άλλο φωτεινό χρώμα το οποίο να αντανακλά το φως μέσα από τις διαφάνειες, διότι ένα σκούρο χρώμα απορροφά το φως.
Τα λάδια για λαζούρες αραιώνουν τα χρώματα σας και πρέπει να έχουν την κατάλληλη σύνθεση που να στεγνώνει γρήγορα. Ακόμη λύνουν τυχόν προβλήματα πρόσφυσης στο μουσαμά. Πειραματιστείτε με την αναλογία του λαδιού με το οποίο ζωγραφίζετε, για να μη γίνει το έργο υπερβολικά γυαλιστερό.
Οι λαζούρες πρέπει να ζωγραφίζονται απαλά χωρίς ορατές πινελιές. Γι αυτόν το λόγο χρησιμοποιείτε απαλά πινέλα με στρογγυλεμένες άκρες όπως τα πινέλα φίλμπερτ Απαραίτητα να χρησιμοποιείτε ένα πινέλο βεντάλια για να εξαφανίζετε τις φανερές πινελιές.
Όταν τελειώσει ο πίνακας, περάστε μία τελική λαζούρα πάνω σε όλο το έργο. Αυτό βοηθάει να ενωθούν όλα τα μέρη του πίνακα. Εναλλακτικά θα μπορούσατε να περάσετε μία λαζούρα στα σημεία με το κέντρο ενδιαφέροντος.